juli 24, 2010

Ineens weggerukt!

psp-addict.jpg
Kind nog, onbezorgd en blij.
Springend door het leven.
Maar dan,
iets wat je niet begrijpen kan.

Ineens weggerukt, mijn grote broer zo maar uit m'n leven.
Elkaar lang nog niet genoeg gegeven.

Mijn ouders verzwolgen door verdriet.
Omdat hun schat hen achterliet.

Dagen, maanden gingen voorbij.
Waarom waren ze nooit meer blij.

Ik probeerde zelf mijn weg te vinden.
Zag dat verdriet hen nog steeds verblindde.

Na vele lange, lange jaren versleet een beetje de pijn.
Zouden ze ooit weer zichzelve kunnen zijn.

12:44 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

februari 01, 2010

Troost - Aandenken aan Nadin.

 

 

Aandenken Nadin

 

Troost
Je kunt niet leven zonder troost!
Troost bestaat niet in een vloed van woorden
Troost is als een milde zalf op een diepe wond
Troost is als een onverwachte oase in een grote woestijn
die je weer doet geloven in het leven
Troost is als een zachte hand op je hoofd die je tot rust brengt
Troost is als een zacht gelaat vlakbij van iemand die je tranen begrijpt, die luistert naar je gemarteld hart
Die bij je blijft in je angsten, je vertwijfeling en die je een paar sterren laat zien.

Aandenken aan Nadin.

top100-wit1

00:07 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

november 11, 2009

Jaren van....

weekopdracht-wapenstilstand

 

 

Jaren van oorlog en geweld,
nooit gestopt,
eeuwig gebleven,
gevangen als letters in een boek,
ging de liefde op zoek
maar werd gedood en begraven,
nooit opgehaald.
Lichamen eeuwig weg,
nooit bezocht,
nooit aan gedacht.
Enkel een steen en wat bloemen,
een kruis en verder niets,
wensend dat de ruzie stopt.

top100-wit1

09:47 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: 11 november, wereldoorlog, geweld, oorlog |  Facebook |

november 01, 2009

Tears for daddy.

 

tears for daddy

 

Alvorens toe te leven naar het nieuwe jaar
Komen wij nog even samen bij elkaar
Met bloemen, de chrysanten, met prachtige kleuren,
Gaan wij begraafplaatsen van geliefden opfleuren ;

Zij die niet meer zijn, staan die ene dag centraal
Wij herinneren ons en aanhoren hun levensverhaal
Over hun liefde, geluk, het lijden, het gaan
En zoveel meer dat in onze herinnering blijft bestaan

Men kan, of moet, zich dan ook afvragen
Als men moet wachten op die speciale dagen
Is die ene speciale dag met al die mooie bloemen
Uit liefde of om ons met het geweten te verzoenen

Wandelend op het kerkhof van zerk tot zerk gaan
hier en daar eens, bij familie of vriend, blijven staan
een graf zonder bloemen krijgt het meeste commentaar
maar velen weten niet dat daar bloemen staan het hele jaar.

Een regelmatig gebedje, een lach en een traan
Per jaar enkele keren naar het kerkhof gaan
Het zich herinneren van een geliefde op bepaalde dagen
Dat….. dàt zijn momenten die een bezoekje of een bloemetje vragen!!.

 

top100-wit1

09:00 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

juli 08, 2009

Speechless.

 

 

King_of_Pop

 

Your love is magical, that's how I feel
But I have not the words here to explain
Gone is the grace for expressions of passion
But there are worlds and worlds of ways to explain
To tell you how I feel
But I am speechless, speechless
That's how you make me feel
Though I'm with you I am far away and nothing is for real
When I'm with you I am lost for words, I don't know what to say My head's
spinning like a carousel, so silently I pray Helpless and hopeless, that's
how I feel inside Nothing's real, but all is possible if God is on my side
When I'm with you I am in the light where I cannot be found It's as though I
am standing in the place called Hallowed Ground Speechless, speechless,
that's how you make me feel Though I'm with you I am far away and nothing is
for real I'll go anywhere and do anything just to touch your face There's no
mountain high I cannot climb I'm humbled in your grace Speechless,
speechless, that's how you make me feel Though I'm with you I am lost for
words and nothing is for real Speechless, speechless, that's how you make me
feel Though I'm with you I am far away, and nothing is for real Speechless,
speechless, that's how you make me feel Though I'm with you I am lost for
words and nothing is for real Speechless Your love is magical, that's how I
feel But in your presence I am lost for words Words like, "I love you."

 

top100-wit1

19:55 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: speechless, in loving memory, michael jackson |  Facebook |

mei 15, 2009

Een lege plek.

 

anita en jo

 

Dit prille geluk werd verbroken op
10.05.2009.
Vandaag, 15 mei wordt Jo ten grave gedragen.

Een lege plek

Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras,
ik heb altijd gewild dat ik het was,
een lege plek voor iemand,
om te blijven.

Joke, in ons gedachten zul je altijd
de liefhebbende echtgenoot blijven
van Anita en de leuke
papa voor Kitty.
 Ook al was jullie geluk
zo kort, jullie hielden echt intens van elkaar.

Je zei altijd, ik zal goed voor je zus zorgen.
Nu is het onze taak om voor haar te zorgen.

En dit zullen we met veel liefde en gans ons hartje
doen.

Jo, het gaat je goed, we zullen je in ons hart
steeds meedragen.

 

top100-wit1

09:00 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

mei 10, 2009

Droevig nieuws.

 

 

afscheid

Deze morgend is mijn schoonbroer overleden.
De echtgenoot van mijn man zijn zus.
45 jaar, geen woorden voor.

De dag was nog jong, de zon scheen, de moeders
werden gevierd en hier kwam heel hard nieuws aan.

Gevoelens van onmacht, het waarom. Ik kan het nog niet
vatten. Vreselijk.

 

top100-wit1

22:38 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

januari 30, 2009

Aandenken aan Nadin!

 

Aandenken Nadin1

 

Nu 3 jaar geleden
was blogland in rouw,
vandaag

Aandenken we Nadin. Ze is zo
plotseling van ons heen gegaan,
haar blog was haar levenswerk

Die nu door Frank liefdevol
wordt voortgezet

Iemand als jij, Nadin.
Lief, speels en gelukkig

Niemand zal jou evenaren!

 

Liefs Mireille.

 

Nadin, ver weg
maar toch dichtbij!

09:30 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: nadin, skynetblogs, verdriet, 3 jaar |  Facebook |

december 27, 2008

Vandaag 25 jaar geleden.

 

liefs

 

 

 

Vandaag is het dag op dag 25 jaar geleden dat mijn liefste papa is gestorven. Tijdens al die feestdagen was dat voor ons een tijd van verdriet en rouw. Nu 25 jaar later is dat gemis tijdens deze dagen nog sterk aanwezig. Daarom, lieve papa schrijf ik deze woorden speciaal voor jou.

Ik zet een bloemetje op je graf
dat is al wat ik je nog geven kan
want hier lig je nu al meer dan een 25 jaar
jij was een pracht van een man.

Het gemis dat blijft papa
al krijgt het langzaam een plaats in mijn leven
je leeft in mij
ben nooit opgehouden om jou te geven

En nu het de tijd rond kerst is
de tijd waar jij zo om gaf
wil ik even bij je zijn papa
al is het nu zonder woorden aan je graf...

Dag paps....

 

top100-wit1

11:30 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

december 23, 2008

Stil heengegaan.

 

slaap zacht

 

Vorige nacht is een tante van Ventje zachtjes in haar
slaap overleden.

Ze heeft de mooie leeftijd van 80 jaar mogen bereiken.
En haar leven is een aaneenschakeling geweest van
mooie momenten.

Slaap zacht lief tanteke.

 

top100-wit1

23:06 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

mei 08, 2008

Een sterspeler.

brubbe

Als ik in de lucht kijk
dan ben jij daar ergens hier heel ver vandaan
ik zie de sterren glinsteren
en een van die sterren
weet van jou bestaan

20:11 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: club brugge, francois sterchele, rouwen |  Facebook |

januari 31, 2008

Geven om...

love-is-the-harmony


Vaak worden de mensen om wie
we het meest geven veel te snel
uit ons midden genomen.

10:40 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (15) | Tags: psp-creatie, verdriet, animatie-creatie, geven om |  Facebook |

november 01, 2007

Zo heet het.

fijne dag8

 

Slapen. Zo heet het.
Voor eeuwig slapen.
Het is de illusie dat alle problemen
Plots verdwenen zijn.

Alle onbeantwoorde of uit angst nooit gestelde
vragen krijgen een antwoord
Plots, als uit het niets
Verdwenen problemen.

Niet de creatie,
Wel de oplossing is de vraag.
Plots verdwenen vraag.
Onbeantwoord. Opgelost. Voor eeuwig.

09:15 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: allerheiligen, 1 november, eeuwig |  Facebook |

oktober 21, 2007

Moed houden.

slaapzacht


Enkele dagen geleden zijn we naar de begrafenis gegaan van de papa van Sarah.
Sarah is de logopediste van ventje.
Voor haar en haar familie hebben we deze mooie tekst geschreven.

 

Moed houden.

Moed houden,
eenvoudig voortgaan als je kunt.
De weg gaan die komt,
met zijn voor en tegen.
Je ogen die een lamp zijn van je ziel
en die meer zeggen dan je mond verwerken kan.
Doen wat voor de hand ligt :
antwoorden geven - als die er zijn -
met een lach, maar ernstig gemeend,
of praten met je allrliefsten
of zwijgen, als het mysterie te groot is.
En intussen niet teveel omzien,
want de weg van het leven gaat soms dwars door je hart.
Moed houden,
eenvoudig voortgaan als je kunt.
En als je niet kunt :
wachten en uitrusten bij wie je zorgen deelt,
of bij een vriend of een vriendin - als die ze is -
zomaar een gesprek, eerlijk en vertrouwd.
En als die er niet is, toch wachten
dan maar alleen
Wacht tot het weer beter gaat, straks.

13:27 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

september 24, 2007

Het even niet zien zitten.

thestoryof
 

 

Als je 't even niet ziet zitten
je verdriet oneindig lijkt
is het fijn te mogen weten
dat iemand je de hand toereikt


Als je bang bent voor de toekomst
en voor elke nieuwe dag
weet dan dat je met je zorgen
altijd bij me komen mag


Als je geen antwoord hebt op vragen
de onzekerheid je overmant
je tranen niet meer kunt bedwingen
pak dan mijn hand


Als je alleen bent
als je bang bent
je geen raad weet met de pijn
laat dan mijn woord van troost de jouwe zijn.

13:30 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

juni 10, 2007

Het is stil, heerlijk stil...te stil.

F8E2D2AXK9X23XY5

Met een ruk
aan de slinger
van de klok
zet ik de tijd stil.

Het is stil, heerlijk stil
ik zie de schim komen
de schim van vroeger,
mijn vader en mijn moeder,
aan het dagelijkse avondmaal.

Samen herinneringen ophalen,
samen huilen, samen lachen
adviezen geven op kinderlijke problemen
genieten van elkaars aanwezigheid

En dan,
alsof je in een zeepbel prikt
ben je weer terug in tijd
geluiden, regen tegen het raam
een poes miauwt om aandacht
en wordt de gedachte aan toen
weggeborgen, verstopt, begraven

de tijd vliegt té snel voorbij…

Papa, reeds 24 jaar heb je ons verlaten.
Vandaag, op vaderdag mis ik je nog meer dan anders

Liefs, ik hou van jou.

09:30 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vaderdag, verdriet, pspcreatie, bloggen, psp |  Facebook |

mei 01, 2007

Brief aan mijn papa.

romantisch05

Laatst schreef ik vader
Die op een oud kerkhof rust
Een brief
Geen huisnummer
Maar er goed bekend

Ik vroeg om me binnen te laten
Wat bij te praten
Of hij nog altijd kladjes
Zo nu en dan een grapje maakte
Waarom hij mij
Die stapels puzzels had nagelaten

Hij heeft niet geantwoord

Voor jou papa, omdat ik jou vandaag zoveel in mijn gedachten had. Liefs.

20:40 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: papa, missen, verdriet, pspcreatie, blog, psp |  Facebook |

januari 29, 2007

Een dag van sereniteit in aandenken Nadin.

Ongeveer één jaar geleden was heel blogland in verdriet, een bijzonder iemand, Nadin, was een sterretje geworden aan het hemelfirmament. Lieve Nadin, als je ons ziet, weet dat je nog steeds in onze gedachten bent, je hebt een hele grote leegte nagelaten voor iedereen. Wij missen je nog steeds.

aandenkenNadine

When I was little
People told me
That each star
Stands for someone who died.
Now, when I look above
And see all the stars
I wonder which one you are.
But no matter what star
How little it may be
You will always be...
My favorite shining star!

20:05 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: psp, blog, mireille |  Facebook |

november 11, 2006

Als de dag, de nacht.

08-072

Als de dag,
de nacht goededag zegt:
lachen we allemaal om zijn tranen.
Van sterren vol verdriet,
ik zie je hier niet ?

20:59 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: psp, blog |  Facebook |

oktober 04, 2006

Cirkel

257_6a9fa2296f17458300fff78cc225ece3

Liefde is geen cirkel,
dus draai er niet langer omheen!

07:40 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

september 02, 2006

Is er nog respect op de wereld!!!!! Frustratie...

Heb van iemand op mijn postje van deze morgend een waardering gehad van 0/5, mag je ook al niet meer schrijven, dat je in het weekend hoeft te werken. Mijn waardering zou een dikke 5 moeten halen, want wie wil nog in het weekend werken. Ik denk dat ze moeilijk op je hand te tellen zijn. Het zal wel weer iemand geweest zijn die het belachelijk vind dat je een goeie morgend of goeie avond komt wensen zijn zeker. En uit pure frustatie heb ik mijn eigen een dikke "5" gegeven. Soms heb ik de goesting om een duw te geven op die dikke rode knop, gedaan blog!!!!!!!!!!!!

15:18 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (14) | Tags: psp, blog |  Facebook |

augustus 07, 2006

Vandaag 21 jaar geleden.

Ann Christy zou dit jaar 60 jaar geworden zijn, 21 jaar geleden is ze overleden aan kanker. We mogen fier zijn dat we Ann Christy gehad hebben. Ze heeft het ver geschopt in haar carriere, ze heeft twee keer het Eurovisie Song Festival mee gedaan. Met 'vreemde man' en 'gelukkig zijn' in 1975 ging ze door naar het Eurovisie Song Festival. Ann Christy had een boontje voor het lesbisch koppel van abba, het liedje 'gelukkig zijn' ging eigenlijk over homoseksualiteit. Ze vond het spijtig dat Vlaanderen er nog niet klaar voor was om homoseksualiteit in het openbaar te laten (aan)tonen. Door het succes van Eurovisie kon ze rekenen op een aanbod van een britse platenfirma, dit is helaas niet door gegaan wegens persoonlijke problemen. Haar zoon was alles voor haar, daarmee heeft ze bepaalde kansen laten schieten.

Men zegt van liefde dat ze zacht is
als een lief en teder woord
Men zegt van liefde dat ze hard is
en zo vaak het geluk vermoord
Men noemt haar hunker en verlangen,
men noemt haar redder in nood
Ik zeg dat liefde als een bloem is
waarop de zon haar stralen strooit

Ze is het hart zo bang en breekbaar
Zo wankel en zo broos
Ze is de droom bang voor ontwaken
Omdat ze dan de waarheid hoort
Ze wacht op wie haar nu wil plukken
Op wie haar tranen steelt
Zo bang om vroeg te sterven
Voor ze werkelijk heeft geleefd

En is de nacht zo koud en eenzaam
Duurt het wachten veel te lang
Denk dan maar dat geluk alleen is
voor wie er hevig naar verlangt
Denk dan maar dat bittere winters
En dikke lagen sneeuw
Nog nooit hebben verhindert
Dat de roos hen overleeft.

16:59 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (11) | Tags: psp, roos, ann christy |  Facebook |

juli 23, 2006

Vergeet even je verdriet.

Een boom zo prachtig van kleur,
een bloem zo lekker van geur.
Een lam zo lief,schattig,zacht,
die naar het groene gras smacht.

De wereld is net een lied,
met vreugde en verdriet.
Er zijn mensen die zich er aan storen,
omdat ze het lied niet willen horen.

Wie alleen het duister voelt,
weet niet wat er wordt bedoelt.
Dus luister naar het lied.
en vergeet zo even je verdriet!

11:10 Gepost door mireille in Verdriet | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |