juli 27, 2010

Als zwart fluweel.

3056307348.2.gif

De avond komt aan als zwart fluweel
en omhult de bloemen, zij stralen nog,
even;
onzichtbare geluiden komen aan,
vogels, in hun laatste lied, geven mij trillend warmte.

 

---------

 

Blijf toch even staan!
Ik moet je wat vertellen,
nee,, niet zo, ik wil nu dansen gaan,
dat is vertellen zonder woorden.

 

---------

 

Heel ver, rond de aarde,
daar is iets groens en iets van mensen,
zij wachten, zonder mij te kennen,
en hun land trekt mijn voeten aan.

19:14 Gepost door mireille in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Weer een knappe creatie van beeld en woorden !

Gepost door: Mamapippa | juli 27, 2010

De commentaren zijn gesloten.