maart 16, 2009

Blauwe traan.

 

dreaming abou

 

 

Een glazen traan valt naar benee,
valt kapot en maakt in mijn voet in diepe snee.
Het verdriet zo'n ongelofelijke pijn,
daaruit besef ik dat ik niet meer verdrietig moet zijn.

 

© Mireille

 

top100-wit1

09:30 Gepost door mireille in Blauwe maandag | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Dag Mireille Heel mooi...ja, pijn kan je soms doen beseffen dat het niet echt nodig is om verdrietig te zijn!
Nog een fijne maandag gewenst!
Lieve groetjes

Gepost door: Veerle | maart 16, 2009

zeer mooi hoor

Gepost door: frank | maart 16, 2009

moeilijk te vatten, de combinatie met lijfelijke pijn en emotioneel verdriet. knap gevonden. nog straffer: het verdriet (emotionele) transformeert naar het visuele lijfelijke pijn om dan weer over te gaan naar emotioneel verdriet. (alléz zo in die aard heb ik het geïnterpreteerd)

Gepost door: watje | maart 17, 2009

Hallo Mireille, Weer prachtig in woorden gevat.
Lieve groetjes,

Gepost door: Denkertje | maart 17, 2009

Dat is iets om eens diep over na te denken, Mireille!

Dus ga ik even in mijn kelder post vatten! ;-)

Slaap wel!

Groetjes

Gepost door: Rudi | maart 17, 2009

*** Heel fijne woensdag gewenst
Groetjes

Gepost door: Illness | maart 18, 2009

De commentaren zijn gesloten.