december 27, 2008

Zo klein en toch...

 

vanity
Zo klein en toch zo schoon
het ijsdruppeltje aan een dak
het vergroot als stalagtieten
of evengoed stalagmieten

zo klein en toch zo fijn
verfrissend op de tong
eenwarme gloed kan het geven
zo een druppeltje frisse genever

zo klein en toch zo koud
een druppeltje ontdooide vocht
het smaakt je toch zo heerlijk
bij haard verwarmd lijf

zo klein en toch wat bitter
dringt door je lichaam heen
het sterke kan verhinderen
de pijn van van welleer

zo klein en toch......
drink ik geen druppel te veel
want telkens als je dan gaat rijden
gevaar komt om de hoek glijden

 

 

top100-wit1

09:10 Gepost door mireille in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Dag Mireille, ik heb hier heerlijk bijgelezen.
Vooral het verhaal van die apen heeft me aangesproken. Sommige mensen zou je echt een banaan in de handen stoppen.
Opperbeste groetjes,

Gepost door: gidsjoris | december 27, 2008

De commentaren zijn gesloten.